সমগ্ৰ বিশ্বতে বৰ্তমান সময়ত গ্ৰহাণু ২০২৪ য়াৰ৪ চৰ্চা তলি আছে।আমেৰিকান মহাকাশ সংস্থা নাছাৰ মতে, পৃথিৱীৰ সৈতে এই গ্ৰহাণুৰ সংঘৰ্ষ হোৱাৰ সম্ভাৱনা ৬১ ৰ ভিতৰত ১ হে আছে।
আমাৰ সৌৰজগতত এনে ধৰণৰ লাখ লাখ গ্ৰহাণু আছে।বেছিভাগ ক্ষেত্ৰত, আমি কোনো ভাবুকিৰ সন্মুখীন নহ’ব পাৰোঁ, কিন্তু ডাঙৰ গ্ৰহাণুবোৰে সংঘৰ্ষ হ’লে ধ্বংসৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে।
অৱশ্যে, পৃথিৱী কেৱল এই গ্ৰহাণুবোৰৰ দ্বাৰা বিপদাপন্ন নহয়। মহাকাশত বহুতো বস্তু আছে যিবোৰ পৃথিৱীৰ ফালে গ’লে ভয়ানক প্ৰমাণিত হ’ব পাৰে।
ধূমকেতু হৈছে সৌৰজগতৰ বাহিৰৰ অংশৰ পৰা অহা বৰফ, ধূলি আৰু গেছৰ ডাঙৰ অংশ। সেইবোৰৰ পথবোৰ অনিয়মীয়া, যাৰ ফলত তাৰ পৃথিৱীৰ সৈতে সংঘৰ্ষ হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। ধূমকেতু হেল-বপ আৰু হেলীৰ ধূমকেতু হৈছে মুখ্য উদাহৰণ।
সূৰ্য পৃষ্ঠত বৃহৎ শক্তি বিস্ফোৰণ হয়, যাক সৌৰ ফ্লেয়াৰ বুলি কোৱা হয়। এইবোৰে পৃথিৱীৰ মেগনেটোস্ফেয়াৰ প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত পাৱাৰ গ্ৰিড বিফল হ’ব পাৰে, উপগ্ৰহ ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’ব পাৰে, আৰু ৰেডিঅ’ যোগাযোগ ব্যাহত হ’ব পাৰে। ১৮৫৯ চনৰ কেৰিংটন ঘটনা ইয়াৰ এটা উদাহৰণ।
গামা-ৰশ্মি বিস্ফোৰণ হৈছে অত্যন্ত উদ্যমী বিস্ফোৰণ যি এক বৃহৎ তৰাৰ পতন বা নিউট্ৰন তৰাৰ সংঘৰ্ষৰ ফলত সৃষ্টি হ’ব পাৰে।
যদি গামা-ৰশ্মি বিস্ফোৰণ পৃথিৱীৰ ফালে যায়, ই আমাৰ অ’জোন স্তৰ ধ্বংস কৰিব পাৰে আৰু বৃহৎ পৰিমাণে জীৱন মচি পেলাব পাৰে।
যেতিয়া এটা বিশাল তৰা ইয়াৰ জীৱনৰ শেষত চুপাৰনোভা হিচাপে বিস্ফোৰিত হয়, ই যথেষ্ট পৰিমাণৰ শক্তি মুকলি কৰে।
যদি এই ঘটনাটো ওচৰৰ তৰা এটাত হয়, ইয়াৰ ফলত পৃথিৱীত বিকিৰণৰ বৰষুণ হ’ব পাৰে, যাৰ ফলত জলবায়ু পৰিৱৰ্তন হ’ব পাৰে আৰু প্ৰজাতিবোৰ ব্যাপকভাৱে বিলুপ্ত হ’ব পাৰে।
যিবোৰ গ্ৰহে এটা তৰাক প্ৰদক্ষিণ নকৰে আৰু মহাকাশত মুক্তভাৱে বিচৰণ নকৰে তেওঁলোকক ৰোগ গ্ৰহ বুলি কোৱা হয়।
যদি এটা গ্ৰহবোৰ পৃথিৱীৰ ওচৰলৈ আহে, ই আমাৰ সৌৰজগতৰ মাধ্যাকৰ্ষণীয় ভাৰসাম্য ব্যাহত কৰিব পাৰে আৰু গুৰুতৰ দুৰ্যোগৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
