মৃত্যু হ’ব নেকি আমাৰ চিনাকী সূৰ্যৰ ? পৃথিৱীৰ লগতে গ্ৰাস কৰিব আন গ্ৰহবোৰকো !

মৃত্যু হ’ব নেকি আমাৰ চিনাকী সূৰ্যৰ

সূৰ্য্যৰ দৰে এটা নক্ষত্ৰ বৃদ্ধ হৈ মৃত্যুমুখত পৰে । তাৰ পাছত কোটি কোটি বছৰৰ পাছত ইয়াৰ পূৰ্বৰ গ্ৰহসমূহক গিলি পেলায় । বিজ্ঞানীসকলেও একেধৰণৰ ভয়ংকৰ পৰিঘটনা পৰ্যবেক্ষণ কৰিছে । এই আৱিষ্কাৰে আমাৰ নিজৰ সৌৰজগতৰ ভৱিষ্যতকো যেন দেখুৱাইছে; যেতিয়া সূৰ্য্যৰ মৃত্যু হ’ব আৰু ই গ্ৰাহ কৰিব পৃথিৱী সহিতে আন সকলো গ্ৰহ !

হাৱাইৰ মাওনাৰ পাহাৰত নিৰ্মিত ডব্লিউ এম কেক মানৱ নিৰীক্ষণ কেন্দ্ৰই এই পৰিঘটনা পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল । তেওঁলোকে এটা বগা বামন তৰায়ে নিজৰ ছিন্নভিন্ন গ্ৰহটোৰ খণ্ডবোৰ ভক্ষণ কৰা দেখা পায় । এসময়ত এই নক্ষত্ৰটো সূৰ্য্যৰ দৰে আছিল কিন্তু ই এতিয়া মৃত । গ্ৰহটোৰ ধ্বংসৰ বাবে ৩০ বিলিয়ন বছৰতকৈও অধিক সময় লাগিছিল ।

এই আৱিষ্কাৰ কেৱল আকৰ্ষণীয়ই নহয়, আচৰিতো । এই অধ্যয়নৰ মুখ্য লেখিকা কানাডাৰ মণ্ট্ৰিয়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জ্যোতিৰ্পদাৰ্থবিজ্ঞানী এৰিকা লে বৰ্ডেছে কয় যে ই গ্ৰহৰ বিৱৰ্তনৰ বিষয়ে আমাৰ ধাৰণাক প্ৰত্যাহ্বান জনায় ।

কি হৈছিল এই নক্ষত্ৰৰ সৈতে ?

এই বগা বামন তৰাটোৰ নাম LSPM J0207+3331 ।  ই পৃথিৱীৰ পৰা ১৪৫ আলোকবৰ্ষ দূৰত অৱস্থিত । বগা বামন (White Dwarf) হৈছে সূৰ্য্যৰ দৰে নক্ষত্ৰৰ অন্তিম পৰ্যায় । সূৰ্য্যৰ বয়স বৃদ্ধিৰ লগে লগে ই নিজৰ বাহিৰৰ তৰপবোৰ এৰি বগা বামন হৈ পৰিব ।

বিজ্ঞানীসকলে এই তৰাটোৰ পৃষ্ঠত ১৩টা গধুৰ মৌল উদ্ধাৰ কৰে । এইটো এটা উল্লেখযোগ্য সংখ্যা । সাধাৰণতে হাইড্ৰজেনেৰে ভৰা শীতল বগা বামন তৰাবোৰে ইমানবোৰ মৌল দেখুৱাব নোৱাৰে । এৰিকাই কয় যে ইয়াৰ বতাহ ঘন । গধুৰ মৌলবোৰ তৰাটোৰ ভিতৰত দ্ৰুতগতিত ডুব যায় । আমি ভাবিছিলো যে আমি মাত্ৰ কেইটামান উপাদানহে দেখিম ।

আনহাতে, হিলিয়ামেৰে ভৰা গৰম বগা বামন তৰাবোৰত মৌলবোৰ বেছি দিন থাকে । হিলিয়ামৰ বায়ুমণ্ডল স্বচ্ছ, যাৰ ফলত মৌলবোৰ লাখ লাখ বছৰ ধৰি দৃশ্যমান হৈ থাকে । কিন্তু হাইড্ৰজেন সমৃদ্ধ তৰা অধিক প্ৰচুৰ । ই তাৰকাৰাজ্যৰ আটাইতকৈ পুৰণি তৰা । গতিকে এই আৱিষ্কাৰে পুৰণি গ্ৰহৰ বিৱৰ্তন বুজিবলৈ এক নতুন উপায় আগবঢ়াইছে ।

ধ্বংস হোৱা গ্ৰহটো কেনেকুৱা আছিল ?

এই গ্ৰহটো কমেও ২০০ কিলোমিটাৰ বহল আছিল । ইয়াৰ বাহিৰৰ স্তৰ শিলৰ দৰে আৰু ধাতুৰ গুৰি আছিল – ঠিক পৃথিৱীৰ দৰেই । বিজ্ঞানীসকলে জানিব পাৰিছে যে গ্ৰহটোৰ মুঠ ভৰৰ ৫৫ শতাংশ গ্ৰহটোৰ মূল অংশ । তুলনামূলকভাৱে বুধ গ্ৰহৰ কোৰ ৭০ শতাংশ, আনহাতে পৃথিৱীৰ ৩২ শতাংশ ।

গ্ৰহবোৰ প্ৰত্যক্ষভাৱে পৰ্যবেক্ষণ কৰাটো কঠিন । ইহঁতৰ ৰাসায়নিক গঠন নিৰ্ণয় কৰাটো আৰু অধিক কঠিন । কিন্তু যেতিয়া বগা বামন তৰা এটাই কোনো গ্ৰহ গিলি পেলায়, তেতিয়া তাৰ খণ্ডবোৰ তৰাটোৰ পৰিষ্কাৰ হাইড্ৰজেন বায়ুমণ্ডলত দ্ৰৱীভূত হয় । ইয়াৰ ফলত মৌলৰ লেখ-জোখ পোৱা যায় । এই পদ্ধতিয়ে গ্ৰহটোৰ গঠন প্ৰকাশ কৰাত সহায় কৰে ।

আমাৰ সৌৰজগতৰ ভৱিষ্যত ?

এই ঘটনা ৩০ বিলিয়ন বছৰ পুৰণি । কিন্তু ইয়াক আমাৰ সৌৰজগতৰ প্ৰতি সতৰ্কবাণী হিচাপেও ধাৰণা কৰিব পাৰি । ৫০ বিলিয়ন বছৰৰ পাছত সূৰ্য্যও বগা বামন হৈ পৰিব । তেতিয়া, গ্ৰহবোৰৰ কক্ষপথ অস্থিৰ হৈ পৰিব পাৰে । বাল্টিমোৰৰ স্পেচ টেলিস্কোপ ছায়েন্স ইনষ্টিটিউটৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী জন ডেবছে কয় যে তৰাটোৰ মৃত্যুৰ বহুদিনৰ পিছত এই ব্যৱস্থাটোত কিবা এটা ভুল হৈছিল ।

হয়তো তৰাটোৰ ওজনৰ বাবেই গ্ৰহবোৰৰ কক্ষপথ বিকৃত হৈ পৰিছিল । বা হয়তো ব্যৱস্থাটোৰ আন গ্ৰহবোৰেও ইয়াক ঠেলি দিছিল । জনে কয় যে ইয়াৰ দ্বাৰা দীৰ্ঘম্যাদী গতিশীল প্ৰক্ৰিয়াৰ দিশটো আঙুলিয়াই দিয়া হৈছে যিবোৰ আমি সম্পূৰ্ণৰূপে বুজি নাপাওঁ ।

লগতে পঢ়ক : এটা অধ্যায়ৰ অৱসানঃ নোবেল বিজয়ী, ডি এন এৰ পথ প্ৰদৰ্শক জেমছ ৱাটছনৰ দেহাৱসান

সূৰ্য্য নুমাই গ’লে অন্ত পৰিব নেকি সৌৰজগতৰ ? কি হ’ব পৃথিৱীৰ ?  

সূৰ্য্য নুমাই গ’লে অন্ত পৰিব নেকি সৌৰজগতৰ ?

কেতিয়াবা বাৰু আপোনাৰ মনলৈ আহিছেনে যে, সদায় জ্বলি থকা, আমাক পোহৰ দি থকা সূৰ্য্যটো যদি এদিন হঠাৎ নুমাই যায় তেন্তে কি হ’ব ? এই প্ৰশ্নটো আচৰিত যেন লাগে, কিন্তু যদি সঁচায়ে এনেকুৱা হয় তেন্তে সকলো শেষ হৈ যাব নেকি ? পৃথিৱীখন ধ্বংস হৈ যাব নেকি ? মহাকাশত থকা মহাকাশচাৰীসকল জীয়াই থাকিব পাৰিবনে ? লগতে আমাৰ সমগ্ৰ সৌৰজগতখন চিৰদিনৰ বাবে শেষ হৈ যাব নেকি ? এই সকলোবোৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লাইভ চাইন্সৰ এক প্ৰতিবেদনত দিয়া হৈছে, যি জনাৰ পাছত আচৰিত হৈ পৰিব আপুনি ।

সূৰ্য্য কেৱল পোহৰ আৰু তাপ প্ৰদান কৰা নক্ষত্ৰ নহয় । ই সৌৰজগতৰ কেন্দ্ৰ আৰু ইয়াৰ মহাকৰ্ষণ বলে পৃথিৱীকে ধৰি সকলো গ্ৰহকে নিজৰ কক্ষপথত ৰাখে । ৪.৬ বিলিয়ন বছৰ ধৰি সূৰ্য্য জ্বলি আছে আৰু প্ৰায় ৫ বিলিয়ন বছৰ ধৰি সূৰ্য্য জ্বলি থাকিব । কিন্তু এদিন যেতিয়া ইয়াৰ ইন্ধন অৰ্থাৎ হাইড্ৰজেন শেষ হ’ব, তেতিয়া সৌৰজগতৰ ধ্বংস আৰম্ভ হ’ব ।

সূৰ্য্য নুমাই গ’লে কি হ’ব ?

সূৰ্য্য নুমাই যোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়া লাহে লাহে আৰম্ভ হ’ব । প্ৰথমে ই ৰঙা দৈত্যলৈ পৰিণত হ’ব আৰু ইয়াৰ পৰিসৰৰ বুধ আৰু শুক্ৰৰ দৰে গ্ৰহ গিলি পেলাব । পৃথিৱীখনো ই গিলি পেলোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে । গিলি নেপেলালেও পৃথিৱীৰ পৃষ্ঠৰ পৰা জীৱন নোহোৱা হৈ যাব । গৰম নাথাকিব, পোহৰ নাথাকিব, মাথোঁ বৰফ আৰু আন্ধাৰ বাকী থাকিব ।

তিনিটা স্তৰত হ’ব ধ্বংস-

সূৰ্য্যৰ অবিহনে তাপমাত্ৰা শূণ্যৰ পৰা শ শ ডিগ্ৰী তললৈ নামি যাব । সাগৰবোৰ বৰফ হৈ পৰিব, বতাহ বন্ধ হৈ যাব আৰু জীৱন সম্পূৰ্ণৰূপে ধ্বংস হ’ব ।

মহাকাশচাৰীসকল যিকোনো মহাকাশ কেন্দ্ৰত আবদ্ধ হৈ থাকিব । তাত শক্তি আৰু অক্সিজেনৰ অভাৱত তেওঁলোকৰ জীয়াই থকাটো অসম্ভৱ হৈ পৰিব ।

সূৰ্য্যৰ মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তি শেষ হোৱাৰ লগে লগে সকলো গ্ৰহ নিজৰ কক্ষপথ এৰি যাব । বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত সংঘৰ্ষ আৰু টুকুৰা-টুকুৰ বিভাজনৰ পৰিঘটনা বৃদ্ধি পাব ।

ইয়াৰ পিছত কি হ’ব ?

অৱশেষত সূৰ্য্যটো এটা সৰু কিন্তু অতি ঘন আৰু ঠাণ্ডা গোলকলৈ পৰিণত হ’ব । তেতিয়ালৈকে সৌৰজগতখন বৰফৰ কবৰস্থান হৈ পৰিব । যদিও বৃহস্পতিৰ দৰে গেছৰ দৈত্য আৰু অ’ৰ্ট ক্লাউডৰ বস্তুৱে এতিয়াও ইয়াক প্ৰদক্ষিণ কৰিব । কিন্তু জীৱন হৈ পৰিব ইতিহাস ।

জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী এলান ষ্টাৰনৰ মতে এক প্ৰকাৰে এইটোৱেই হৈছে সৌৰজগতৰ অন্ত । কিন্তু তথাপিও কাৰিকৰীভাৱে ই সম্পূৰ্ণৰূপে শেষ নহ’ব কাৰণ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত শেষ হোৱাটো কোনো স্থায়ী অৱস্থা নহয়, বৰঞ্চ এক প্ৰক্ৰিয়াহে । যদি আমি কোটি কোটি বছৰ অপেক্ষা কৰো, তেন্তে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ বিৰল পৰিঘটনা যেনে ছুপাৰন’ভা পাৰ হৈ যোৱা, বা আন এটা তৰাৰ মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তিয়ে সৌৰজগতখন টুকুৰা টুকুৰ কৰি পেলোৱা ইত্যাদিও সম্ভৱ । কেৱল এয়াই নহয়, একাংশ বিজ্ঞানীৰ মতে এদিন বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আটাইতকৈ স্থিৰ কণা প্ৰ’টনবোৰো ধ্বংস হ’ব, অৰ্থাৎ সেইবোৰ নিজাববীয়াকৈ ধ্বংস হ’ব ।

মানুহৰ কি হ’ব ?

সত্যটো হ’ল সূৰ্য্যৰ মৃত্যুৰ বহু আগতেই মানুহ পৃথিৱীৰ পৰা নোহোৱা হৈ যাব । হয়তো আমি আন কোনো গ্ৰহত থাকিব পাৰোঁ বা হয়তো আমি একেবাৰেই নাথাকিম । কিন্তু কোনো মানৱ বংশই যদি সেই ঠাণ্ডা অন্ধকাৰ সৌৰজগতলৈ চায় তেন্তে তেওঁলোকে কেৱল ইতিহাসহে দেখিব । দেখা যাব কেৱল জ্বলি থকা সূৰ্য্যৰ ছাই আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালে ঘূৰি থকা কিছুমান জীয়াই থকা গ্ৰহ ।

লগতে পঢ়ক : জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ ভয়ংকৰ প্ৰভাৱ; শীঘ্ৰেই সাগৰৰ বুকুত ডুব যাব এইখন দেশ !

আজি পৃথিৱীত খুন্দা মাৰিব পাৰে সৌৰ ধুমুহাই! হ’ব নেকি জুইৰ বৰষুণ?

পৃথিৱীত খুন্দা মাৰিব পাৰে সৌৰ ধুমুহাই

প্ৰায়ে দেখা যায় যে আমাৰ সৌৰজগতত পৃথিৱীৰ পৰা হাজাৰ লাখ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত ঘটি থকা পৰিঘটনাবোৰে পৃথিৱীতো প্ৰত্যক্ষ প্ৰভাৱ পেলায়।

তেনে এটা সৌৰ ধুমুহা পৃথিৱীৰ ফালে আগবাঢ়িছে যাৰ গতি আৰু দিশ দুয়োটাৰ বিষয়ে এতিয়াও বিজ্ঞানীসকল অজ্ঞাত, যাৰ বাবে তেওঁলোকৰ উত্তেজনা বৃদ্ধি পাইছে।

মহাকাশ বিজ্ঞানীসকলৰ মতে পৃথিৱীৰ ফালে গতি কৰা এই সৌৰ ধুমুহাই আমাৰ ওপৰতো বৃহৎ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। ইয়াৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰভাৱ ইণ্টাৰনেট নেটৱৰ্ক, মোবাইল যোগাযোগ আৰু পাৱাৰ গ্ৰীডত পৰিব বুলি মহাকাশ বিজ্ঞানীসকলে আশংকা প্ৰকাশ কৰিছে।

এই সতৰ্কবাণী আমেৰিকাৰ মহাকাশ বতৰ প্ৰেডিকশ্বনৰ দ্বাৰা জাৰি কৰিছে। এনে হ’লে ব্লেকআউটৰ পৰিস্থিতিৰো সৃষ্টি হ’ব পাৰে, যাৰ ফলত পৃথিৱীৰ বহু ঠাইত কেইবাদিনো অন্ধকাৰৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে আৰু যোগাযোগো হেৰুৱাব পাৰে।

বাঢ়িছে বিপদ

বিজ্ঞানীসকলৰ মতে সূৰ্য্যৰ পৰা এক শক্তিশালী ক’ৰ’নেল মাছ ইজেকচন ওলাইছে যিটো এতিয়া পৃথিৱীৰ ফালে আগবাঢ়িছে।

চিএমই হৈছে সূৰ্য্যৰ বাহিৰৰ বায়ুমণ্ডলৰ পৰা প্লাজমা আৰু চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰৰ প্ৰবল তৰংগ যিয়ে পৃথিৱীৰ চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰক প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে।

ইয়াৰ উপৰিও সংস্থাটোৱে কয় যে চিএমই বা ক’ৰ’নেল মাছ ইজেকচনে পৃথিৱীত খুন্দা মৰাৰ সম্ভাৱনা আছে যদিও ইয়াৰ গতিৰ বিষয়ে এতিয়াও ছাচপেন্স আছে।

ক’ত পৰিব প্ৰভাৱ

এই সৌৰ ধুমুহা পৃথিৱীৰ পৰা ১০ লাখ মাইল দূৰত অৱস্থিত সৌৰ মানৱ নিৰীক্ষণ কেন্দ্ৰৰ মাজেৰে পাৰ হ’ব, তাৰ পিছতহে ইয়াৰ প্ৰকৃত শক্তি আৰু দিশৰ মূল্যায়ন কৰিব পৰা যাব।

কিন্তু ইয়াৰ ফলত কোনখন দেশ অধিক প্ৰভাৱিত হ’ব সেই সম্পৰ্কে তথ্য এতিয়াও দিয়া হোৱা নাই। কিন্তু পৃথিৱীত উপস্থিত সঁজুলি আৰু আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত ইয়াৰ প্ৰভাৱ কম কৰিব পৰা যায়।

লগতে পঢ়ক: হাৰ্দিক পাণ্ডিয়াৰ বিৰুদ্ধে BCCI এ ললে ব্যৱস্থা ; পাঞ্জাৱ কিংছৰ অধিনায়ক শ্ৰেয়াছ আয়াৰলৈও নিৰ্দেশ

মহাকাশত ঘটিব আশ্চৰ্যজনক ঘটনা ! নোহোৱা হৈ যাব শনিৰ আঙঠি… জানক ইয়াৰ আঁৰৰ ৰহস্য

সৌৰজগতৰ আটাইতকৈ আচৰিত আৰু সুন্দৰ গ্ৰহ শনি গ্ৰহটো বিস্ময়কৰ আঙঠিৰ বাবে জনাজাত যদিও আচৰিত খবৰটো হ’ল এই আঙঠি কিছু সময়ৰ বাবে অদৃশ্য হৈ পৰিব । কিন্তু কিয় ?  এয়া স্থায়ী পৰিৱৰ্তন নে সাময়িক ?

বিজ্ঞানীসকলৰ মতে, “Ring Plane Crossing” নামৰ এটা জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ পৰিঘটনাৰ বাবে ২০২৫ চনৰ ২৩ মাৰ্চত শনিৰ আঙঠি পৃথিৱীৰ পৰা দেখা পোৱাটো বন্ধ হৈ যায়, কিন্তু আতংকিত হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই, এইটো এটা স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়া আৰু কিছু সময়ৰ পিছত এই আঙঠি পুনৰ দৃশ্যমান হ’ব । এই জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ পৰিঘটনাটো বিতংভাৱে জানক ।

শনিৰ আঙঠি কিয় নোহোৱা হৈ গৈছে ?

আচলতে শনিৰ নিজস্ব অক্ষ ২৬.৭ ডিগ্ৰী হেলনীয়া । শনিয়ে সূৰ্য্যক প্ৰদক্ষিণ কৰাৰ লগে লগে এই হেলনীয়া গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে । শনি গ্ৰহত এবছৰ পৃথিৱীত ২৯.৪ বছৰৰ সমান । শনি গ্ৰহে নিজৰ কক্ষপথত ঘূৰি থকাৰ লগে লগে ইয়াৰ আঙঠিৰ হেলনীয়াও ক্ৰমান্বয়ে সলনি হয় । এই আঙঠি যেতিয়া পৃথিৱীৰ লগত এটা লাইনত আহে তেতিয়া ইহঁতক অতি পাতল যেন লাগে বা একেবাৰে নোহোৱা হৈ যায় । ঠিক যেনেকৈ অতি পাতল বস্তু এটা কাষৰ পৰা চালে ইয়াক অদৃশ্য যেন লাগে ।

এয়া স্থায়ী পৰিৱৰ্তন নেকি ?

আচলতে এইটো এটা সাময়িক পৰিঘটনা । ২০২৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত শনিৰ আঙঠিবোৰ পুনৰ দৃশ্যমান হ’ব যদিও ২০২৫ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত পুনৰ অদৃশ্য হৈ পৰিব । ইয়াৰ পিছত ২০৩২ চনলৈকে সম্পূৰ্ণৰূপে স্পষ্টকৈ দেখা যাব । গতিকে এয়া কেৱল জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ ঘটনাৰ প্ৰভাৱ আৰু শনিৰ আঙঠিবোৰ সদায় থকাৰ দৰেই থাকিব ।

শনিৰ আঙঠিৰ গঠন-

শনিৰ আঙঠিবোৰ মূলতঃ বৰফ, ধূলি আৰু সৰু সৰু শিলৰ দ্বাৰা গঠিত । ১৭০,০০০ মাইল (২৭৩,৬০০ কিলোমিটাৰ)তকৈও অধিক বিস্তৃত, কিন্তু মাত্ৰ প্ৰায় ৩০ ফুট (১০ মিটাৰ) ডাঠ । এই আঙঠিবোৰ যেতিয়া পৃথিৱীৰ লগত একে শাৰীত থাকে তেতিয়া ইহঁতৰ প্ৰস্থ ইমানেই পাতল হৈ পৰে যে ইহঁতক প্ৰায় অদৃশ্য যেন লাগে ।

শনিৰ আঙঠিবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে নাইকিয়া হ’ব পাৰেনে ?

একাংশ বিজ্ঞানীৰ মতে শনিৰ আঙঠিবোৰ লাহে লাহে নোহোৱা হৈ যাব পাৰে । নাছাৰ এক অধ্যয়ন অনুসৰি “আঙঠি বৰষুণ” নামৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে শনিৰ আঙঠিবোৰ লাহে লাহে নাইকিয়া হৈ আহিছে । এই প্ৰক্ৰিয়া শনিৰ চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰৰ ফলত বৰফ আৰু ধূলিৰ কণা গ্ৰহটোৰ পৃষ্ঠত পৰি যায় । এই প্ৰক্ৰিয়া চলি থাকিলে ৩০ কোটি বছৰৰ পিছত শনিৰ আঙঠিবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে নাইকিয়া হৈ যাব পাৰে । অৱশ্যে এইটো অতি লেহেমীয়া প্ৰক্ৰিয়া আৰু বৰ্তমান আমি ইয়াক লৈ চিন্তা কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই ।

মংগল গ্ৰহৰ সৈতে জড়িত এইবোৰ আশ্চৰ্যকৰ কথা জানেনে ? জানি আচৰিত হ’ব আপুনি…

নাছা আৰু অন্যান্য মহাকাশ সংস্থাসমূহ মংগল গ্ৰহত জীৱনৰ সন্ধানত ব্যস্ত । দৰাচলতে এটা সময়ত পৃথিৱীৰ দৰেই মংগল গ্ৰহতো হয়তো জীৱন আছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয় । এই গ্ৰহটোক প্ৰায়ে পৃথিৱীৰ লগত তুলনা কৰা হয়, কিন্তু সঁচাকৈয়ে ৰঙা গ্ৰহটোত কেতিয়াবা জীৱন আছিল নে ?  এই প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ বিচাৰি বিজ্ঞানীসকল ব্যস্ত । অৱশ্যে আজি আমি মংগল গ্ৰহৰ লগত জড়িত কেইটামান আশ্চৰ্যকৰ তথ্য আপোনালোকক জনাম ।

মংগল গ্ৰহৰ বিষয়ে আপুনি কিমান জানে ?

আপুনি জানেনে যে মংগল গ্ৰহ আকাৰত পৃথিৱীতকৈ বহুত সৰু ?  ইয়াৰ ব্যাস পৃথিৱীৰ ব্যাসৰ ৫৩ শতাংশ । আপুনি জানি আচৰিত হ’ব যে ৬ টা মংগল গ্ৰহ সংযুক্ত হোৱাৰ পিছত পৃথিৱীৰ আকৃতি গঠন হ’ব পাৰে । ইয়াৰ বাহিৰেও মংগল গ্ৰহৰ মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তি পৃথিৱীতকৈ বহু কম । ইয়াত থকা মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তি পৃথিৱীৰ মাধ্যাকৰ্ষণৰ এক তৃতীয়াংশহে । এইদৰে পৃথিৱীত যদি আপোনাৰ ওজন ১০০ কিলোগ্ৰাম হয়, তেন্তে মংগল গ্ৰহত আপোনাৰ ওজন মাত্ৰ ৩৮ কিলোগ্ৰাম হ’ব । লগতে মংগল গ্ৰহৰ ঋতু পৃথিৱীৰ ঋতুতকৈ প্ৰায় দুগুণ দীঘল, কাৰণ পৃথিৱীৰ বছৰটো ৩৬৫ দিন হ’লেও মংগল গ্ৰহৰ এটা বছৰ ৬৮৭ দিন ।

সৌৰজগতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আগ্নেয়গিৰি আছে মংগল গ্ৰহত-

ইয়াৰ বাহিৰেও মংগল গ্ৰহৰ দুটা চন্দ্ৰ তথা উপগ্ৰহ আছে । ফবছ আৰু ডোইমছ আচলতে দেখাত গ্ৰহাণুৰ দৰে, কিন্তু আপুনি জানি আচৰিত হ’ব যে দুটা চন্দ্ৰ থকাৰ পিছতো মংগল গ্ৰহত কেতিয়াও সূৰ্যগ্ৰহণ নহয় ।

ইফালে সৌৰজগতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আগ্নেয়গিৰিটো মংগল গ্ৰহত আছে । ইয়াত থকা অলিম্পছ মন্স কেৱল মংগল গ্ৰহৰ নহয়, সমগ্ৰ সৌৰজগতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আগ্নেয়গিৰি । এই গ্ৰহৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ গহ্বৰটো হৈছে ব’ৰালিছ বেছিন । ই সৌৰজগতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ গহ্বৰ নহয় যদিও ই মংগল গ্ৰহৰ ৪০ শতাংশ অঞ্চল সামৰি লৈছে ।