মেঘালয়ৰ বিখ্যাত ‘জীৱন্ত শিপাৰ দলং’সমূহক ইউনেস্ক’ৰ বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাভুক্ত কৰাৰ বাবে ভাৰতে মনোনয়ন দিছে

২৩ মাৰ্চত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে সংসদত জনোৱা অনুসৰি, ২০২৬-২৭ বৰ্ষৰ বাবে মেঘালয়ৰ বিখ্যাত ‘জীৱন্ত শিপাৰ দলং’সমূহক ইউনেস্ক’ৰ বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাভুক্ত কৰাৰ বাবে ভাৰতে মনোনয়ন দিছে ।

লোকসভাত এক লিখিত উত্তৰত কেন্দ্ৰীয় সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰী গজেন্দ্ৰ সিং শ্বেখাৱটে কয় যে এই সন্দৰ্ভত এক প্ৰস্তাৱ ইউনেস্ক’ বিশ্ব ঐতিহ্য কেন্দ্ৰত দাখিল কৰা হৈছে । এই অনন্য গাঁথনিসমূহ খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীসমূহে নিৰ্মাণ কৰিছে আৰু ইয়াৰ পৰিৱেশগত তথা সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব অত্যন্ত বেছি । স্থানীয়ভাৱে “জিংকিএং জ্ৰী” নামেৰে জনাজাত এই জীৱন্ত শিপাৰ দলংসমূহ মেঘালয়ৰ খাচী জনজাতীয় লোকসকলে ৰবৰ গছৰ শিপাৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰে । দুৰ্গম বনাঞ্চলত এই দলঙে এক বহনক্ষম আৰু প্ৰাকৃতিক আন্তঃগাঁথনি হিচাপে কাম কৰে । চৰম জলবায়ুৰ অৱস্থাতো এইবোৰ অত্যন্ত মজবুত আৰু সহনশীল বুলি জনাজাত ।

পৃথিৱীৰ অন্যতম সৰ্বাধিক বৰষুণ হোৱা অঞ্চলটোৰ ৭৫ খনতকৈও অধিক দুৰ্গম গাঁৱক সংযোগ কৰা এই দলংসমূহে মানুহ আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজত থকা গভীৰ সম্পৰ্কৰ নিদৰ্শন দাঙি ধৰে । পুৰুষাণুক্ৰমে বিকশিত কৰা এই পৰম্পৰাগত জ্ঞান আৰু কৌশল আজিও চৰ্চা কৰি থকা হৈছে, যিয়ে ইয়াক এক জীৱন্ত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যত পৰিণত কৰিছে ।

মেঘালয়ৰ এই জীৱন্ত শিপাৰ দলংসমূহে যদি স্বীকৃতি লাভ কৰে, তেন্তে ই খিলঞ্জীয়া কাৰিকৰী কৌশল আৰু পৰম্পৰাগত জ্ঞানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ়ি উঠা বহনক্ষম পদ্ধতিসমূহৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ গোলকীয় স্বীকৃতি হ’ব ।

ইয়াৰ লগতে চৰকাৰে উত্তৰ প্ৰদেশৰ সাৰনাথৰ প্ৰাচীন বৌদ্ধ ক্ষেত্ৰকো ২০২৫-২৬ বৰ্ষৰ বাবে ইউনেস্ক’ৰ তালিকাৰ বাবে প্ৰস্তাৱ দিছে ।

লগতে পঢ়ক : বৃদ্ধি পাব পাৰে লোকসভাৰ আসনৰ সংখ্যা! কি এই ৫০+৩৩ ফৰ্মূলা ?