নাছাৰ মহাকাশচাৰী সুনীতা উইলিয়ামছ আৰু বুশ্ব উইলমৰ ১৯ মাৰ্চত পৃথিৱীত অৱতৰণ কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে । সুনীতা উইলিয়ামছক কঢ়িয়াই অনা মহাকাশযানখনে মঙলবাৰে পুৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহাকাশ কেন্দ্ৰৰ পৰা আনডক কৰিছিল । ইণ্ডিয়ান ষ্টেণ্ডাৰ্ড টাইমৰ তথ্য অনুসৰি পুৱা ৩.২৭ বজাত ‘স্প্লেছডাউন’ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে । সতীৰ্থ বুশ্ব উইলম’ৰৰ সৈতে ৯ মাহৰ পিছত পৃথিৱীলৈ ঘূৰি আহিছে সুনীতা উইলিয়ামছ ।

স্পেচএক্সৰ ড্ৰেগন মহাকাশযানৰ জৰিয়তে তেওঁলোকক উভতাই অনা হৈছে । মহাকাশচাৰী সুনীতা উইলিয়ামছ আৰু বুশ্ব উইলমৰে এই মহাকাশযানৰ মাজেৰে ১৭ ঘণ্টীয়া যাত্ৰাৰ অন্তত পৃথিৱীলৈ উভতি আহিব । আমেৰিকাৰ মহাকাশ সংস্থাৰ কেনেডি মহাকাশ কেন্দ্ৰৰ পৰা উৎক্ষেপণ কৰা মহাকাশচাৰীৰ নতুন দলটোত নাছাৰ এন্নে মেকলেন আৰু নিকোল আয়াৰ্ছ আছে । দুয়োজনেই মিলিটাৰী পাইলট । তদুপৰি জাপানৰ টাকুয়া অনিছি আৰু ৰাছিয়াৰ কিৰিল পেস্কোভও এই দলত আছে । দুয়োজনেই বিমান কোম্পানীৰ প্ৰাক্তন পাইলট ।

অভিযানটোত আটাইতকৈ বিপদজনক কি ?

১৯ মাৰ্চৰ পুৱা ৩.২৭ বজাত ফ্ল’ৰিডাৰ উপকূলৰ সাগৰত অৱতৰণ কৰিব ড্ৰেগন মহাকাশযানে । কিন্তু পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডলত পুনৰ প্ৰৱেশ কৰাটো মহাকাশ যাত্ৰাৰ অন্যতম বিপদজনক পৰ্যায় । নাছাৰ তথ্য অনুসৰি মহাকাশযান এখন বায়ুমণ্ডলত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে ই চৰম পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হয় । ই ৭,০০০ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট পৰ্যন্ত উষ্ণতা সহ্য কৰিব লাগিব । এই সময়ছোৱাত মহাকাশযানখনে শব্দৰ ২২ গুণতকৈও অধিক বেগেৰে পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডলত প্ৰৱেশ কৰিব । ইয়াৰ বাবে ভিতৰত বহি থকা মহাকাশচাৰীসকলে প্ৰচণ্ড চাপ আৰু জোকাৰণিৰ সন্মুখীন হ’ব লাগিব ।

ক্ৰু ড্ৰেগন কেপচুল পৃথিৱীলৈ নামি অহাৰ সময়ত ইটোৰ পিছত সিটোকৈ দুটা পেৰাচুট খুলিব । যদি সকলো পৰিকল্পনা অনুসৰি হয়, তেন্তে কেপচুলটোৰ কক্ষপথৰ গতিবেগ ঘণ্টাত ১৭,০০০ মাইলতকৈ অধিক (প্ৰতি ঘণ্টাত ২৭,৩৫৯ কিলোমিটাৰ)ৰ পৰা ২০ মাইল প্ৰতি ঘণ্টাত (৩২ কিলোমিটাৰ প্ৰতি ঘণ্টা)লৈ লেহেমীয়া হ’ব । ইয়াৰ পিছত ই ফ্ল’ৰিডাৰ উপকূলত সাগৰত পৰিব ।

কেনেকুৱা থাকিব সুনীতা উইলিয়ামছৰ স্বাস্থ্য ?

কিন্তু বিপদবোৰ ইয়াতেই শেষ নহয় । অৱতৰণ সফল হ’লেও ইমান দিন মহাকাশত থকাৰ বাবে তেওঁলোকৰ হাড় আৰু পেশী দুৰ্বল হৈ পৰিব । তেওঁলোকৰ চকুৰ দৃষ্টিশক্তি হেৰাই যাব পাৰে বা দুৰ্বল হৈ পৰিব পাৰে ।

মহাকাশ অন্বেষণৰ ভৱিষ্যত সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে উদ্ভাৱনী সমাধানৰ দাবী জনাই মংগল গ্ৰহকে ধৰি সৌৰজগতলৈ মানৱতাই আৰু অধিক আগবাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে এই ভাবুকিবোৰ বৃদ্ধি পাব ।

পৃথিৱীলৈ ঘূৰি অহাৰ পিছত কি কি সমস্যা হ’ব-

বেইলৰ কলেজৰ চেণ্টাৰ ফৰ স্পেচ মেডিচিনৰ সহকাৰী অধ্যাপিকা ৰিহানা বোখাৰীয়ে কয় যে যদিও সুনীতা উইলিয়ামছ আৰু বুশ্ব উইলম’ৰৰ এই যাত্ৰাৰ বহু প্ৰচাৰ হ’ব পাৰে, তথাপিও এয়া স্বাভাৱিক কথা । আই এছ এছৰ অভিযান সাধাৰণতে ছমাহলৈকে চলি থাকে যদিও কিছুমান মহাকাশচাৰীয়ে এবছৰলৈকে তাত থাকে । সেই সময়ছোৱাত মহাকাশচাৰীসকলৰ স্বাস্থ্য বজাই ৰাখিবলৈ সক্ষম হোৱা বুলি গৱেষকসকল আত্মবিশ্বাসী ।

বেছিভাগ মানুহেই জানে যে ওজন তুলিলে পেশী আৰু হাড় শক্তিশালী হয় । আনকি পৃথিৱীত স্বাভাৱিক গতিবিধিয়েও মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তিক প্ৰতিহত কৰি হাড়বোৰক কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰে, কিন্তু কক্ষপথত মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তিৰ অস্তিত্ব নাথাকে । ইয়াৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ মহাকাশচাৰীসকলে আই এছ এছত তিনিটা ব্যায়ামৰ মেচিন ব্যৱহাৰ কৰে ।

এই বিপদো-

প্ৰতিদিনে দুঘণ্টা ধৰি ব্যায়ামৰ ফলত তেওঁলোক ফিট হৈ থাকে । বোখাৰীয়ে কয়, “আমাৰ ফলাফল আছে যে মহাকাশচাৰীসকলে পৃথিৱীলৈ উভতি আহিলে হাড় ভঙাৰ সমস্যা নাথাকে । অৱশ্যে এতিয়াও স্কেনত হাড়ৰ ক্ষতি ধৰা পেলাব পাৰি ।” ইউনিভাৰ্চিটি অৱ চেণ্ট্ৰেল ফ্ল’ৰিডাৰ এৰোস্পেচ মেডিচিনৰ উপাধ্যক্ষ ইমানুৱেল উৰ্কিয়েটাই কয় যে শ্ৰৱণ ক্ষমতা সকলো মহাকাশচাৰীৰ বাবে সাধাৰণ । তেওঁলোকৰ প্ৰস্ৰাৱত কেলচিয়ামৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি পাব পাৰে, যাৰ ফলত বৃক্কত পাথৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পাব পাৰে ।

আমেৰিকাৰ মহাকাশ সংস্থা নাছাই প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি ৯ মাহতকৈ অধিক সময় ধৰি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহাকাশ কেন্দ্ৰত আবদ্ধ হৈ থকা মহাকাশচাৰী সুনীতা উইলিয়ামছ আৰু বুশ্ব উইলমৰে ১৮ মাৰ্চ মঙলবাৰে সন্ধিয়া পৃথিৱীলৈ উভতি আহিব । দুয়োজন মহাকাশচাৰীক ঘূৰাই আনিবলৈ ইলন মাস্কৰ স্পেচএক্সে নাছাৰ সহযোগত শনিবাৰে পুৱা ক্ৰু-১০ অভিযান আৰম্ভ কৰে । দুয়োজন মহাকাশচাৰীয়ে পৃথিৱীলৈ ঘূৰি আহি সুখী হ’ব যদিও ৯ মাহতকৈ অধিক সময় মহাকাশত থকাৰ বাবে তেওঁলোকৰ শৰীৰত যি পৰিৱৰ্তন হৈছে, সেই পৰিৱৰ্তন স্বাভাৱিক হ’বলৈ কেইবা মাহৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে ।

২০২৪ চনৰ জুন মাহত বয়িং ষ্টাৰলাইনাৰ মহাকাশযানত ৮ দিনীয়া অভিযানত সুনীতা উইলিয়ামছ আৰু বুশ্ব উইলমৰে মহাকাশ কেন্দ্ৰলৈ গৈছিল যদিও কাৰিকৰী বিজুতিৰ বাবে এতিয়াও তাতেই আবদ্ধ হৈ আছে । দুয়োজন মহাকাশত আবদ্ধ হৈ পৰা ৯ মাহতকৈও অধিক হ’ল আৰু মহাকাশত ইমান দিন কটোৱাৰ বাবে দুয়োজন মহাকাশচাৰীৰ শৰীৰত ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন দেখা যাব বুলি বিশেষজ্ঞসকলে কৈছে ।

মহাকাশত বহু সময় থাকিলে দুৰ্বল হৈ পৰে নেকি শৰীৰ ?

মহাকাশত ৯ মাহ থকাৰ পিছত মহাকাশচাৰীৰ শৰীৰত ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন ঘটে । আটাইতকৈ ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন পেশী আৰু হাড়ত দেখা যায় আৰু সেইবোৰ দুৰ্বল হৈ পৰে ।

নাছাৰ মহাকাশচাৰী লেৰয় চিয়াওৰ মতে, পৃথিৱীলৈ অহাৰ পিছত দুয়োজন মহাকাশচাৰীয়ে খোজ কঢ়াত অসুবিধা পাব । মহাকাশত দীৰ্ঘদিন থাকিলে মহাকাশচাৰীৰ ‘বেবী ফিট’ৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি হয় । তেওঁ কয় যে বায়ু আৰু মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তিৰ অনুপস্থিতিৰ বাবে মহাকাশচাৰীসকলে মহাকাশত ওজনহীনতা অনুভৱ কৰে আৰু ভৰিৰ ওপৰৰ ডাঠ ছালখন হেৰাই যায় । ইয়াৰ বাবে ভৰি দুখন সৰু শিশুৰ দৰে খুব কোমল হৈ পৰে আৰু খোজ কঢ়াত অসুবিধা পায় ।

বেবী ফিটৰ উপৰিও মহাকাশচাৰীসকলে হাড়ৰ ঘনত্ব কমি যোৱাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয় । মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তিৰ অভাৱত হাড়ৰ ঘনত্ব কমি যোৱাৰ ফলত তেওঁলোকৰ হাড় দুৰ্বল হৈ পৰে । নাছাই কয় যে মহাকাশত কটোৱা প্ৰতিমাহে হাড়ৰ ঘনত্ব এক শতাংশ হ্ৰাস কৰে, যাৰ ফলত হাড় ভাঙি যোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায় ।

শাৰীৰিক ক্ৰিয়া-কলাপৰ অভাৱত ভৰি আৰু পিঠিৰ পেশীবোৰো দুৰ্বল হৈ পৰে । ইয়াৰ প্ৰতিৰোধৰ বাবে মহাকাশচাৰীসকলে নিয়মিতভাৱে ২.৫ ঘন্টা ধৰি মহাকাশ কেন্দ্ৰত ব্যায়াম কৰে । তেওঁলোকে নিয়মিতভাৱে স্কুচ, ডেডলিফ্ট আৰু বেঞ্চ প্ৰেছিং কৰে । ইয়াৰ বাবে মহাকাশ কেন্দ্ৰত এক বিশেষ স্থানো সৃষ্টি কৰা হৈছে ।

ব্যায়ামৰ লগতে মহাকাশচাৰীসকলে নিয়মিতভাৱে ট্ৰেডমিলত দৌৰে আৰু ব্যায়ামৰ বাইকো ব্যৱহাৰ কৰে । হাড় মজবুত কৰিবলৈ চাপ্লিমেণ্টো গ্ৰহণ কৰে ।

ই শৰীৰত আৰু কি প্ৰভাৱ পেলায় ?

মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তি অবিহনে শৰীৰৰ তৰল পদাৰ্থবোৰ তললৈ যোৱাৰ পৰিৱৰ্তে ওপৰলৈ গতি কৰে । ইয়াৰ ফলত মুখমণ্ডল ফুলি উঠে, মূৰত চাপ বাঢ়ে আৰু চকুৰ দৃষ্টিশক্তিতো প্ৰভাৱ পেলায় ।

মহাকাশত বাস কৰিলে হৃদযন্ত্ৰৰ তন্ত্ৰতো প্ৰভাৱ পৰে । হৃদযন্ত্ৰ সামান্য সংকোচিত হৈ তুলনামূলকভাৱে লাহে লাহে তেজ পাম্প কৰে । ইয়াৰ বাবে পৃথিৱীলৈ ঘূৰি অহাৰ পিছত হৃদযন্ত্ৰৰ লগত জড়িত সমস্যাৰ আশংকা থাকে ।

পৃথিৱীৰ বাকী অংশৰ পৰা আঁতৰত মাত্ৰ কেইজনমান মহাকাশচাৰীৰ সৈতে ৯ মাহ মহাকাশত থকাটোৱে মহাকাশচাৰীসকলৰ মানসিক স্বাস্থ্যতো প্ৰভাৱ পেলায় । মহাকাশলৈ যোৱাৰ পিছত মগজুতো পৰিৱৰ্তন ঘটে যাৰ বাবে মহাকাশচাৰীসকলে পৃথিৱীলৈ উভতি অহাৰ পিছত সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে ।

শেহতীয়া এক গৱেষণাৰ পৰা জানিব পৰা গৈছে যে মহাকাশত দীৰ্ঘদিন থাকিলে মগজুৰ গঠনত পৰিৱৰ্তন ঘটে । মগজুৰ গহ্বৰৰ কিছুমান অংশ ফুলি উঠিব পাৰে, যিবোৰ স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ ঘূৰি আহিবলৈ তিনি বছৰ সময় লাগিব পাৰে ।

মহাকাশত পৃথিৱীৰ দৰে সুৰক্ষামূলক ঢাল নাথাকে, যাৰ ফলত মহাকাশচাৰীসকল অধিক পৰিমাণৰ বিকিৰণৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে । ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকৰ কেন্সাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায় আৰু ডি এন এৰ ক্ষতি হোৱাৰ সম্ভাৱনাও থাকে ।

মহাকাশত বহু সময় কটোৱাৰ ফলত ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাতো প্ৰভাৱ পৰে আৰু মহাকাশচাৰীসকলৰ সংক্ৰমণৰ আশংকা বৃদ্ধি পায় । বহু গৱেষণাৰ পৰা কোৱা হৈছে যে মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তিৰ অভাৱৰ বাবে আমাৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ কোষবোৰ দুৰ্বল হৈ পৰে আৰু ৰোগৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায় । শৰীৰত বিপাকীয় পৰিৱৰ্তন ঘটে, যাৰ ফলত শৰীৰৰ পুষ্টি আৰু শক্তি জমা কৰাৰ ক্ষমতাত প্ৰভাৱ পৰে । কিছুমান মহাকাশচাৰীৰ ওজন যথেষ্ট কমি যায় আৰু ভোকত ব্যাঘাত জন্মে ।