২.৫ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ বৃদ্ধি পাব পৃথিৱীৰ তাপমাত্ৰা; UNEPৰ সকীয়নি
বৃদ্ধি পাব পৃথিৱীৰ তাপমাত্ৰা
পৃথিৱীৰ সকলো দেশেই জলবায়ু উন্নত কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি প্ৰায় সম্পূৰ্ণৰূপে কাৰ্যকৰী কৰিলেও এই শতিকাতপৃথিৱীৰ তাপমাত্ৰা ২.৩ৰ পৰা ২.৫ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ বৃদ্ধি পাব পাৰে । এই সংখ্যা যোৱা বছৰৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা ২.৬-২.৮ ডিগ্ৰীতকৈ কিছু কম । কিন্তু বৰ্তমানৰ নীতিসমূহে এতিয়াও পৃথিৱীখনক ২.৮ ডিগ্ৰীৰ পথত ৰাখিছে, যিটো যোৱা বছৰৰ ৩.১ ডিগ্ৰীতকৈ কম বুলি ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ পৰিৱেশ কাৰ্যসূচীৰ (UNEP) “ইমিছন গেপ ৰিপ’ৰ্ট ২০২৫”ত প্ৰকাশ পাইছে ।
প্ৰতিবেদনত কোৱা হৈছে যে পেৰিছ চুক্তিৰ ১.৫ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছৰ লক্ষ্যৰ পৰা এতিয়াও বিশ্ব বহু দূৰত । দেশসমূহে ক্ষিপ্ৰতাৰে কোনো ব্যৱস্থা গ্ৰহণ নকৰালৈকে অহা দশকৰ ভিতৰত তাপমাত্ৰা সাময়িকভাৱে ১.৫ ডিগ্ৰী অতিক্ৰম কৰিব ।
UNEPৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালক ইংগাৰ এণ্ডাৰছেনে কয় যে পেৰিছ চুক্তিৰ অধীনত দেশসমূহে নিজৰ প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণৰ তিনিটা সুযোগ পাইছে যদিও প্ৰতিবাৰেই লক্ষ্য হেৰুৱাইছে । ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিকল্পনাত কিছু অগ্ৰগতি হৈছে যদিও ই যথেষ্ট নহয় । বিশেষকৈ এই কঠিন ভূ-ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতিত আমি বিৰতি নোহোৱাকৈ নিৰ্গমন হ্ৰাস কৰিব লাগিব ।
এই প্ৰতিবেদন ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ জলবায়ু সন্মিলনৰ ঠিক পূৰ্বেই প্ৰকাশ পাইছে, য’ত বিশ্বৰ নেতাসকল একত্ৰিত হ’ব ।
পেৰিছ লক্ষ্যৰ পৰা আমি কিমান দূৰত ?
২০১৫ চনৰ পেৰিছ চুক্তিত বিশ্ববাসীয়ে তাপমাত্ৰা বৃদ্ধি ১.৫ ডিগ্ৰীলৈ সীমিত কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল । কিন্তু প্ৰতিবেদনত প্ৰকল্প কৰা হৈছে যে যদি দেশসমূহে নিজৰ বৰ্তমানৰ প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰে তেন্তে তাপমাত্ৰা ২.৩-২.৫ ডিগ্ৰী বৃদ্ধি পাব । ই কিছু উন্নত, কিন্তু তথাপিও বিপদজনক । বৰ্তমানৰ নীতিয়ে ২.৮ ডিগ্ৰীৰ পথ দেখুৱাইছে ।
আগন্তুক ১০ বছৰৰ ভিতৰত তাপমাত্ৰা সাময়িকভাৱে ১.৫ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছতকৈ অধিক হ’ব বুলি প্ৰতিবেদনত সকীয়াই দিয়া হৈছে । ইয়াক প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ ২১০০ চনৰ ভিতৰত এই বৃদ্ধি মাত্ৰ ০.৩ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছলৈ সীমিত কৰিব লাগিব ।
ইফালে পেৰিছ চুক্তিৰ অংশীদাৰ ১৯৫খন দেশৰ ভিতৰত মাত্ৰ এক তৃতীয়াংশই (৬৫)হে এই বছৰ নতুন বা আপডেট কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিশ্ৰুতি (এনডিচি) দাখিল কৰিছে । এই দেশসমূহে বিশ্বৰ ৬৩ শতাংশ নিৰ্গমন সামৰি লয় । বাকী সকলো পুৰণি পৰিকল্পনাৰে আগবাঢ়ি যায় ।
আনহাতে ২০২৪ চনত বিশ্বজুৰি সেউজ গৃহ গেছৰ নিৰ্গমন ৫৭.৭ গিগাটন কাৰ্বন ডাই অক্সাইড সমতুল্য (GtCO2e) হয়, যিটো পূৰ্বৰ বছৰৰ তুলনাত ২.৩ শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে । এই বৃদ্ধিৰ আধাতকৈ অধিক বনাঞ্চল ধ্বংস আৰু ভূমি ব্যৱহাৰৰ পৰিৱৰ্তনৰ পৰা আহিছে । জীৱাশ্ম ইন্ধনৰ পৰা (কয়লা, তেল, আৰু গেছ) নিৰ্গমনও বৃদ্ধি পাই থাকে ।
লগতে পঢ়ক : আমেৰিকাই দেখুৱালে নিজৰ শক্তি: পাৰমাণৱিক ক্ষেপণাস্ত্ৰ ‘মিনিটমেন’ পৰীক্ষা কৰি ৰাছিয়া আৰু চীনলৈ সতৰ্কবাণী!