ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বানটো কিতাপ বা কঠিন পাঠ্যক্ৰম নহয়, বৰঞ্চ পঢ়াৰ পৰা মনোযোগ ভংগ হোৱাটোৱেহে হৈ পৰিছে
বৰ্তমান সময়ত শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে পঢ়া-শুনাৰ ক্ষেত্ৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বানটো কিতাপ বা কঠিন পাঠ্যক্ৰম নহয়, বৰঞ্চ পঢ়াৰ পৰা মনোযোগ ভংগ হোৱাটোৱেহে হৈ পৰিছে । বহু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে বুকুত অযুত হেঁপাহ আৰু সম্পূৰ্ণ শক্তিৰে পঢ়িবলৈ বহে যদিও মাত্ৰ কেইমিনিটমানৰ পিছতেই তেওঁলোকৰ মনোযোগ ম’বাইল ফোন, ছচিয়েল মিডিয়াৰ নোটিফিকেচন বা অন্য পাৰিপাৰ্শ্বিক কামৰ দিশলৈ ঢল খায় ।
বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা কিতাপৰ সন্মুখত বহি থকাৰ মানে এইটো কেতিয়াও নহয় যে পঢ়া-শুনা ফলপ্ৰসূ হৈছে । আচলতে, ভাল ফলাফল লাভ কৰাটো কেৱল দীঘলীয়া সময় ধৰি বহি থকাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে, বৰঞ্চ সঠিক পদ্ধতিৰে পঢ়াৰ ওপৰতহে নিৰ্ভৰ কৰে । যদি পঢ়াৰ সময়ত মনোযোগ অটুট থাকে আৰু শিকা কথাবোৰ দীৰ্ঘ সময়লৈ মনত থাকে, তেন্তে কম সময় পঢ়িও আশানুৰূপ ফলাফল লাভ কৰিব পৰা যায় ।
শিক্ষাৰ্থীসকলৰ এই গুৰুতৰ সমস্যাক দূৰ কৰিবলৈ বিশেষজ্ঞসকলে ৫টা বিশেষ উপায় অৱলম্বন কৰিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে, যাৰ দ্বাৰা পঢ়াৰ পৰা মনোযোগ কেতিয়াও হেৰাই নাযায়:
সৰু সৰু ‘ষ্টাডী চেশ্বন’ প্ৰস্তুত কৰক:
একেলেথাৰিয়ে কেইবা ঘণ্টাও পঢ়াৰ পৰিৱৰ্তে ২৫ৰ পৰা ৩০ মিনিট সম্পূৰ্ণ একাগ্ৰতাৰে পঢ়ক আৰু তাৰ পিছত ৫ মিনিটৰ এটা চুটি বিৰতি লওক । এই বিৰতিৰ সময়ছোৱাত অলপ খোজ কাঢ়িব পাৰে, পানী খাব পাৰে বা চকুহালক জিৰণি দিব পাৰে । নিয়মীয়াকৈ এনে চুটি বিৰতি ল’লে মগজু সজীৱ হৈ থাকে আৰু পুনৰ পঢ়াত মনোযোগ দিয়াটো সহজ হয় । কোনো বিৰতি নোলোৱাকৈ পঢ়িলে মানসিক ক্লান্তি বৃদ্ধি পায় আৰু মনত ৰখাৰ ক্ষমতা হ্ৰাস পায় ।
ম’বাইল আৰু ডিজিটেল ডিষ্ট্ৰেকচনৰ পৰা দূৰত্ব:
আজিকালি পঢ়া-শুনাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শত্ৰু হ’ল ম’বাইল ফোন । প্ৰতি কেইমিনিটমানৰ মূৰে মূৰে অহা নোটিফিকেচনে মগজুৰ একাগ্ৰতা সম্পূৰ্ণৰূপে নষ্ট কৰে । সেয়ে পঢ়া আৰম্ভ কৰাৰ আগতে ফোনটো সাইলেন্ট বা ‘ডু নট ডিষ্টাৰ্ব’ মোডত ৰাখক । সম্ভৱ হ’লে ম’বাইলটো অন্য এটা ৰুমত থৈ দিয়ক । অনলাইন পঢ়াৰ সময়ত কেৱল প্ৰয়োজনীয় এপসমূহহে ব্যৱহাৰ কৰক ।
এটা সময়ত কেৱল এটা বিষয়তে গুৰুত্ব দিয়ক:
বহু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে পঢ়াৰ সময়ত একেলগে গান শুনা, চেট কৰা বা বাৰে বাৰে বিষয় সলনি কৰাৰ দৰে ‘মাল্টিটাস্কিং’ কৰিবলৈ লয় । বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, ই মগজুত অতিৰিক্ত চাপৰ সৃষ্টি কৰে আৰু তথ্যসমূহ সঠিকভাৱে মনত ৰখাত বাধা দিয়ে । গতিকে, এটা সময়ত কেৱল এটা বিষয়তে মনোযোগ দিয়াটো জৰুৰী ।
পৰ্যাপ্ত টোপনি আৰু সন্তুলিত আহাৰ:
মনোযোগ আৰু স্মৃতিশক্তি অটুট ৰাখিবলৈ দৈনিক ৭ৰ পৰা ৮ ঘণ্টাৰ ভাল টোপনি অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয় । ইয়াৰ লগতে ফল-মূল, সেউজীয়া শাক-পাচলি, ড্ৰাই ফ্ৰুটছ আৰু প্ৰটিনযুক্ত সন্তুলিত খাদ্য গ্ৰহণ কৰিব লাগে । শৰীৰত পানীৰ অভাৱ হ’লেও একাগ্ৰতা প্ৰভাৱিত হ’ব পাৰে, সেয়ে পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে পানী খোৱাটো জৰুৰী ।
ধ্যান আৰু নিয়মীয়া পুনৰীক্ষণ:
দৈনিক অন্ততঃ কেইমিনিটমানৰ বাবে হ’লেও ধ্যান বা গভীৰ উশাহ-নিশাহ লোৱাৰ অভ্যাস কৰিলে মানসিক চাপ বহুখিনি হ্ৰাস পায় আৰু মন শান্ত থাকে । ই পঢ়াৰ মনোযোগ বৃদ্ধি কৰে । ইয়াৰ উপৰিও, কেৱল নতুন নতুন বিষয় পঢ়ি থকাতকৈ পূৰ্বে পঢ়া বিষয়সমূহৰ নিয়মীয়া পুনৰীক্ষণ (Revision) কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয় । ইয়াৰ দ্বাৰা তথ্যবোৰ দীৰ্ঘ সময়লৈ মনত থাকে আৰু পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি শ্ৰেষ্ঠ হৈ উঠে ।
লগতে পঢ়ক : সম্পৰ্কত দূৰত্ব বাঢ়িছে নেকি? আপোন সম্পৰ্কটোক পুনৰ জীয়াই তুলিবলৈ অনুসৰণ কৰক এই ৮ টা সহজ উপায়
