আনুমানিক ১৯৪ বছৰ বয়সৰ জোনাথানক এতিয়া গিনিছ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছে তেওঁলোকৰ আটাইতকৈ প্ৰতিষ্ঠিত তথা সন্মানীয় স্বীকৃতিসমূহৰ অন্যতম Guinness World Records Icon-ৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছে

কিবা জীৱ ১৯৪ বছৰলৈকে জীয়াই থাকিব পাৰেনে? শুনিবলৈ আচৰিত যেন লাগিব পাৰে, কিন্তু পৃথিৱীত এটা এনেকুৱা জীৱ আছে যিয়ে প্ৰায় দুটা শতিকাৰো অধিক কাল প্ৰত্যক্ষ কৰিছে । সমগ্ৰ বিশ্বতে চৰ্চিত এই বিশেষ কাছটোৰ নাম হৈছে জোনাথান । আনুমানিক ১৯৪ বছৰ বয়সৰ জোনাথানক এতিয়া গিনিছ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছে তেওঁলোকৰ আটাইতকৈ প্ৰতিষ্ঠিত তথা সন্মানীয় স্বীকৃতিসমূহৰ অন্যতম ‘Guinness World Records Icon’-ৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছে ।

১৮৮২ চনৰ পৰাই চেইণ্ট হেলেনাত বাস জোনাথানৰ

জোনাথান হৈছে ‘ছেচেলছ জায়েণ্ট টৰটয়জ’ প্ৰজাতিৰ এটা বিৰল কাছ । সি বৰ্তমান দক্ষিণ আটলাণ্টিক মহাসাগৰত অৱস্থিত চেইণ্ট হেলেনা দ্বীপৰ গৱৰ্নৰ হাউচৰ বাগিচাত বাস কৰে । গিনিছ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছৰ তথ্য অনুসৰি, তাক ১৮৮২ চনত ছেচেলছ দ্বীপপুঞ্জৰ পৰা চেইণ্ট হেলেনালৈ অনা হৈছিল । আচৰিত কথাটো হ’ল, যেতিয়া তাক এই দ্বীপটোলৈ অনা হৈছিল, তেতিয়াই তাৰ বয়স অতি কমেও ৫০ বছৰ আছিল । এই ঐতিহাসিক ভিত্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিয়েই বিজ্ঞানী আৰু বিশেষজ্ঞসকলে বিশ্বাস কৰে যে জোনাথানৰ জন্ম ১৮৩২ চনত বা তাৰো আগতে হৈছিল ।

আধুনিক ইতিহাসৰ এক জীৱন্ত সাক্ষী

যেতিয়া জোনাথানে এই পৃথিৱীত চকু মেলিছিল, তেতিয়া ভাৰতত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসন চলি আছিল । পৃথিৱীত তেতিয়া কোনো মটৰ গাড়ীৰ প্ৰচলন হোৱা নাছিল, উৰাজাহাজ বা ইণ্টাৰনেটৰ দৰে আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ কোনো অস্তিত্বই নাছিল । নিজৰ এই সুদীৰ্ঘ জীৱনকালত সি পৃথিৱীৰ ঔদ্যোগিক বিপ্লৱৰ যুগ, দুখনকৈ ভয়ংকৰ বিশ্বযুদ্ধ, মানুহৰ চন্দ্ৰত ঐতিহাসিক খোজ আৰু তথ্য প্ৰযুক্তিৰ অভূতপূৰ্ব বিকাশ প্ৰত্যক্ষ কৰিছে । এইকাৰণেই জোনাথানক কেৱল এটা সাধাৰণ কাছ বুলিয়েই নহয়, বৰঞ্চ মানৱ ইতিহাসৰ এক চলন্ত সাক্ষী বুলি গণ্য কৰা হয় ।

দৃষ্টিশক্তিহীন অৱস্থাতো উপভোগ কৰিছে জীৱন

অৱশ্যে অতিৰিক্ত বয়সৰ প্ৰভাৱ জোনাথানৰ শৰীৰৰ ওপৰতো পৰিছে । বাৰ্ধক্যৰ বাবে তাৰ চকুৰ দৃষ্টিশক্তি প্ৰায় হেৰাই গৈছে আৰু গোন্ধ পোৱাৰ ক্ষমতাও বহুখিনি হ্ৰাস পাইছে । কিন্তু তাৰ যত্ন লোৱা পশু চিকিৎসক আৰু কৰ্মচাৰীসকলৰ মতে, সি আজিও শাৰীৰিকভাৱে যথেষ্ট সক্ৰিয় । সি আজিও নিয়মীয়াকৈ তাৰ প্ৰিয় ফল-মূল আৰু শাক-পাচলিৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰে, মুকলি পথাৰত ৰ’দ লয় আৰু তাৰ লগৰীয়া আন কাছবোৰৰ সৈতে স্বাভাৱিক আচৰণ কৰে ।

কাছবোৰ ইমান দীৰ্ঘদিন কেনেকৈ জীয়াই থাকে?

সাধাৰণতে এই প্ৰজাতিৰ কাছৰ গড় আয়ুস ১৫০ বছৰ হয়, কিন্তু জোনাথানে তাকো অতিক্ৰম কৰিলে । বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, এই বিশালকায় কাছবোৰৰ দীৰ্ঘায়ুৰ মূল ৰহস্য হৈছে সিহঁতৰ অত্যন্ত লেহেমীয়া জীৱনশৈলী । সিহঁতৰ শৰীৰত শক্তি অতি কম পৰিমাণে খৰচ হয়, বিপাকীয় ক্ৰিয়া অতি লেহেমীয়া আৰু সিহঁতৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা অত্যন্ত শক্তিশালী হয় ।

ইয়াৰ উপৰিও বিজ্ঞানীসকলে জোনাথানৰ ডি এন এ লৈও গৱেষণা চলাইছে, কাৰণ তাৰ শৰীৰৰ কোষবোৰ মানুহৰ দৰে সহজে নষ্ট নহয় । এই বিশেষত্বসমূহৰ বাবেই ছেচেলছ আৰু গালাপাগোছৰ দৰে দ্বীপবোৰৰ বিশালকায় কাছবোৰ সহজে ১০০ বছৰতকৈও অধিক কাল জীয়াই থাকে, যদিও জোনাথানৰ দৰে ১৯৪ বছৰ পৰ্যন্ত জীয়াই থকাটো সমগ্ৰ বিশ্বতে এক বিৰল ঘটনা ।

লগতে পঢ়ক : ভূমিকম্পৰ পাছত আকাশৰ এই ৰূপ দেখি স্তব্ধ হৈ পৰিল সকলো!